Nowe gadżety z wyjazdów

Moi drodzy,

coś się ostatnio obijam z postami i regularnością. Mam małe usprawiedliwienie - przez ostatni tydzień przygotowywaliśmy się do odwiedzin naszych pierwszych gości w Anglii. Byli to rodzice mojego chłopaka, więc musieliśmy starannie się przygotować, opracować wycieczki i plan zwiedzania, kupić bilety itp. Wizyta była krótka, ale bardzo intensywna, także teraz odpoczywamy :)

Oczywiście, goście mieli ochotę na zakupy w słynnym Primarku i nie tylko, tak więc i nam wpadło kilka gadżetów, które Wam pokażę.

 

Tutaj widzicie jakieś resztki biletów na pociąg, metro i ulotki z muzeów.

Fajną sprawą jest szczególnie ta ulotka z krasnalami, ponieważ zawiera...

...zniżki typu 2 za 1 na bilety do muzeum czy np. na obiad. Tutaj widzicie słynne muzeum figur woskowych Madame Tussauds - normalnie bilet kosztuje 30 funtów (!!!), ale jeśli przyjeżdżamy do Londynu pociągiem to możemy skorzystać ze zniżki i mamy 2 bilety w cenie jednego. Naprawdę się opłaca, dzięki tej ulotce wcześniej udało nam się zwiedzić stadion Arsenalu, a mój chłopak dostał za darmo oryginalną koszulkę tylko dlatego, że miał głupią ulotkę przy sobie.

Podczas wizyty przyszłych teściów udało nam się zobaczyć co nieco w Londynie, Bath Spa i Bournmouth.

W Bath na głównej ulicy stały dziewczyny i rozdawały darmowe szampony Batiste:

 Wersja dla blondynek i brunetek, 50 ml każda. Fajny gadżet, chyba zostawię sobie do samolotu czy na wyjazd, bo ogólnie mam dużą butlę z funciaka i też nie jest zły.

I jeszcze jedno zdjęcie-ciekawostka z Bath:

Nie wiem, czy to będzie widać na powiększeniu, ale sklep jest na ulicy Cheap Street, co brzmi śmiesznie, bo Banana Republic do tanich nie należy :) Oczywiście zdjęć mamy mnóstwo, ale nie będę Was męczyć.

Skupiłam się głównie na gadżetach, zresztą i tak żadnych wielkich zakupów nie chciałam robić.

Jak widać, kilka akcesoriów  do włosów, rozbawiły mnie te kolczyki, były różne wersje z innymi zwierzaczkami. Takie małe kolczyki są przydatne, jak się ma więcej dziurek w uszach, a ja akurat mam i planuje je ozdobić. Zresztą, za 1 f żal nie brać.

No i czas na deser, a mianowicie - świeczki! Jesteśmy maniakami świeczkowymi i kupiliśmy sobie małe co nieco:

 

Nasze nowości w pełnej krasie.
Oczywiście, jesteśmy bardzo ciekawi Yankee Candles, ale ze względu na inne wydatki musimy się zadowolić na razie malutkimi wersjami:

Czerwona o jakimś świątecznym zapachu jest już w użyciu.

Dwie jeszcze zapakowane. Dużo świec było na promocji, w sumie za te trzy wkładziki zapłaciliśmy 3,5 f, co chyba nie jest bardzo dużą kwotą. Niektóre największe świece były przecenione nawet na 12 f (z 19,99), co oczywiście bardzo nas kusiło, ale niestety tej akurat pokusie nie mogliśmy ulec.

Za to w TK Maxx zauroczyła nas ta wielka srebrna świeca o zapachu Vanilla Cream:

Kosztowała tylko 6f, a jest naprawdę olbrzymia. Mam nadzieję, że starczy na długo.
Obkupiliśmy się również w Primarku, te duże świece kosztują tylko 2f/sztuka i palą się około 2 tygodni        ( przy założeniu, że zapalmy świecę na jakieś 3 godz dziennie), także to w sumie dobra oferta.

 

No i oczywiście, nie mogło zabraknąć wkładów, 30szt/1,5 f. Prawdziwa promocja! :)

Palimy świece dość intensywnie już od jakiegoś czasu i nasuwa mi się jeden wniosek - tea lighty tudzież wkłady widoczne na powyższym zdjęciu są najbardziej niewydajne i nieekonomiczne. Dają fajny efekt, gdy jest ich dużo, no i oczywiście ładnie pachną, ale starczają na bardzo krótko. Przeważnie zaopatrujemy się w takie wkłady w Matalanie, gdzie 24 świeczki o dosyć dużej pojemności (te z Primarka są malutkie i cieniutkie), kosztują 3f i starczają na 2-3 dni intensywnego palenia. No cóż, kosztowne mamy hobby. :)

To wszystko na dzisiaj, mam teraz jeszcze jeden dzień wolnego ekstra w tygodniu, także postaram się przygotować więcej postów.

Do usłyszenia!

Kasia

Zapraszam na wycieczkę!

Kiedyś obiecałam Wam, że pokażę kilka zdjęć z tego urokliwego, magicznego miejsca, w którym teraz przebywam.

Zapraszam Was do Salisbury - miasta, które w ogóle nie wydaje się być angielskie i to nie tylko dlatego, że dziurawe drogi przypominają mi ojczyznę... :)

Z informacji geograficznych - Salisbury znajdziemy na południu Anglii, w hrabstwie Wiltshire. Jest to miejscowość typowo turystyczna, choć jedyną atrakcją jest tu anglikańska katedra! Nie chcę, żebyście mnie źle zrozumieli, katedra to świetne miejsce, które naprawdę generuje ogromne przychody dla miasteczka, ale z drugiej strony w samym centrum Gdańska mamy kościół na kościele, a jakoś takich tłumów turystów i tylu autokarów tam nie widzę, niestety....
A zatem osławiona katedra w lecie:

Tereny zielone dookoła obiektu dostępne są do użytku publicznego, można więc leżakować, opalać się, spożywać pokarmy - aczkolwiek nie wchodzi w grę alkohol.

I jeszcze jedna rzecz a propos  geograficznego położenia Salisbury - miasto znajduje się w bardzo bliskiej odległości od Stonehenge, czyli tajemniczego kręgu utworzonego w równie tajemniczych okolicznościach z niezwykle ciężkich i rzadkich głazów. Wycieczkę w te rejony polecam w okresie letnim. Ja w lutym wyglądałam tak:

to coś, co trzymam to słuchawka. opowiadają o rodzajach mchów pokrywających głazy m. in.

 Architektura Salisbury obfituje w różnego rodzaju domostwa, które zdają się walczyć z prawami grawitacji:

Jedna z popularnych restauracji w bliskim sąsiedztwie katedry. Troszeczkę nierówne to pięterko :)

Takie domki spotkać tu można bardzo często.

 Zabudowa w samym centrum. Nie wiadomo, o co cho?

Za ciekawostkę można uznać malowidło upamiętniające 50. jubileusz panowania Elżbiety II:

Po drugiej stronie jezdni zobaczymy:

Zdarzają się też puby, których zabudowa jest zmienna:

To trzy różne budynki, ale pub ten sam. Do tego z całkiem fajnym ogródkiem na zapleczu.

 Latem wszędzie pełno było kwiatów.

Tutaj widać, że mamy w Salisbury rzeczkę.

To tyle moich zdjęć - na razie. Jeśli podobają Wam się takie posty krajoznawcze to napiszcie, postaram się sfotografować więcej ciekawostek.

Od siebie mogę napisać, że bardzo podoba mi się to miasto, a w okresie letnim, gdy było pełno turystów, czułam się wręcz jak na wakacjach!

Jak Wam się podoba w Salisbury?
Pozdrawiam,
Kasia

Zakupy z okazji wyjazdu i nowej pracy

Moi drodzy!
Listopad póki co zapowiada się ZNAKOMICIE!!! Udało mi się wybrać w odwiedziny do mojej rodziny w Manchesterze i podczas tych krótkich wakacji dowiedziałam się, że mam nową pracę! Hurra! Moja radość jest wielka - nie jest to wprawdzie żaden awans finansowy, dalej zostaję sprzedawcą, ale już nie w sklepie spożywczym tylko odzieżowym i to w dużej, jak również znanej firmie :) Znów mogę malować paznokcie!

Z tej okazji kupiłam sobie kilka rzeczy - część w Manchesterze, część w Salisbury,  i zapraszam Was na mały haul:

Z góry przepraszam za złą jakość zdjęć, ale tak szybko robi się ciemno, że to aż niewiarygodne. Do tego nawet w dzień jest ostatnio pochmurno i nie ma dogodnych warunków do fotografii. Mam nadzieję, że coś tam zobaczycie.

Te gadżety po lewej stronie to wkład mojego chłopaka - kupił sobie najnowszego Battlefielda i dostał nieśmiertelnik w dodatku, bo jako jedna z 3 osób ustawił się w kolejce w sklepie z grami o północy w dzień premiery. Także ten...chciał się pochwalić chyba :)

Szampon kokosowy Vatika wypatrzyłam w lokalnej Asdzie w Manchesterze. Byłam zdziwiona, że mają tak rozwinięty dział z tego typu kosmetykami - można było kupić kilka najpopularniejszych olejów, kosmetyki do twarzy i mydła, wszystko "indyjskie". Szampon jest przeznaczony do włosów bez objętości. Zobaczymy.
Balsam do zakup mojego chłopaka, który używa tego kosmetyku regularnie. Wstyd się przyznać, bo ja nie bardzo.

Duży zmywacz Boots - gratis do zakupów. W końcu znów mogę malować paznokcie! :)
Pianka do golenia - funciak. Zobaczymy, czy fajna.
Żel do kąpieli o zapachu malin i jagód - pięknie pachnie!

Nigdy nie lubiłam Rexony, a po ten dezodorant sięgnęłam w momencie kryzysu finansowego i nie żałuję! To mój ulubiony dezodorant. Pięknie pachnie cały dzień! Już wiem, że będę go kupować ponownie!

W końcu jest! Mój pierwszy pędzelek typu flat top z Eco Tools. Zadecydowała cena oczywiście, jutro będę go używać po raz pierwszy. Póki co stwierdzam, że jest nieprzyzwoicie mięciutki.

Lakiery Barry M kupione w Manchesterze. 3 za 2, żal nie brać, nie? :)

Ponieważ w drogę powrotną z Manch do Salisbury wzięłam wszystko za wyjątkiem mojego podkładu z Rimmela, musiałam znaleźć zastępcę. Paulina poleciła mi wczoraj Revlon Photoready, więc bez namysłu poszłam dziś do Bootsa i kupiłam go dla siebie. Nawet kolor wybrałam ten sam :)

I na koniec drobiazgi - temperówka do kredek, tania pomadka ochronna i płynny eyeliner, bo choć kocham kredki Supershock to nabrałam ochoty na liner.

Szczerze? Nie mogę się doczekać jutra i wypróbowania pędzelka oraz podkładu. No i jutro mój drugi dzień w nowej pracy, oby było równie przyjemnie, co do tej pory.

Pozdrawiam wszystkich czytelników!
Kasia

Coś dla duszy - kącik literacko-filmowy

Dużo uwagi poświęcam na tym blogu sprawom ciała - jak o nie dbać, jak je ładnie (i tanio!!! :)) ubrać. W końcu taki profil bloga. Ale na samym, samym początku, prawie dwa lata temu, zakładałyśmy ze współzałożycielką strony, iż powstaną jakieś wpisy kulinarne czy recenzje książek/ filmów/ seriali. Prawie jak make life easier! :)

Dlatego dziś pierwszy post z cyklu "Coś dla duszy". A będzie tu mowa o dwóch książkach, które stały się inspiracją do nakręcenia dwóch wspaniałych filmów. O jakich pozycjach mowa?

 

Ano chodzi o "The Help", czyli w polskiej wersji "Służące" oraz "Never Let Me Go". 

Można powiedzieć, że moją przygodę z tymi historiami zaczęłam od końca - a więc od obejrzenia filmów. Zrobiły one na mnie takie wrażenie, że ciągle miałam w pamięci te dwa tytuły i kiedy przypadkiem znalazłam je nie gdzie indziej, tylko w charity shopie po 2f każda, nie wahałam się nawet przez sekundę.

Zacznę może od przybliżenia idei "Never Let Me Go" - film oglądaliśmy jeszcze na studiach na ćwiczeniach z kultury amerykańskiej, ta sama prowadząca zresztą polecała nam ówczesną nowość - "Służące", które były wtedy literacką świeżynką. Mój Boże, ile to już minęło od czasów, gdy po raz ostatni zasiadałam w szkolnej ławie. Ale...do konkretów!

 

Jak widzicie, w filmie występuje plejada aktorów młodego pokolenia. Ale o czym w końcu jest ta książka?

Akcja rozpoczyna się w szkole z internatem. Nieco oldchoolowy klimat, jak widzicie po zdjęciu powyżej, ale pierwsze sceny pozwalają nam odczuć, że uczniowie traktowani są tu ze szczególną troską, zwłaszcza, jeśli chodzi o ich kondycję fizyczną i ogólnie, zdrowie. Poznajemy też głównych bohaterów, widzimy jak budzą się w nich różne uczucia - niewinna miłość, zazdrość zawiść.

Bohaterowie dorastają, osiągają wiek dojrzały. Wysyłani są na farmę, gdzie poznają uczniów z innych szkół, uczą się domowego życia, prowadzenia gospodarstwa. A potem...potem zaczyna się ich właściwa misja.

Muszę przyznać, że "Never Let Me Go" bardzo mną wstrząsnęła. Jest to bardzo specyficzna wizja świata, w tym wypadku Anglii lat 90, gdzie pewna grupa dzieci zostaje odosobniona, by po osiągnięciu dojrzałości służyć reszcie społeczeństwa. Służyć w bardzo wyjątkowy sposób - swoim ciałem i zdrowiem. Z pozoru wydaje się, że jest to film bardzo realistyczny, jednak po jakimś czasie przekonujemy się, że poznajemy tylko tą gorszą, skazaną na "zagładę" grupę młodzieży. Proceder darmowych dawców wydaje się być całkowicie akceptowany przez resztę obywateli.

Nie chcę zdradzać szczegółów, ale sprawa jest bardzo dyskusyjna. Znacie może film/ książkę Jodi Picoult "Bez mojej zgody"? Tematyka w sumie podobna - ktoś rodzi się tylko po to, by uratować życie kogoś innego. Nawet kosztem własnego. Polecam osobom lubiącym trudne tematy.

 ***

Czas przejść do drugiej pozycji, a więc oskarowych "Służących". Któż nie zna tego popularnego motta:

Jedna z tytułowych "Służących" powtarzała to białoskórej małej podopiecznej przy okazji kąpieli czy ubierania.

"The Help" to fikcyjna historia poruszająca liczne tematy, wśród których do najważniejszych należą zapewne problematyka segregacji rasowej, stosunku pan a służba, czy trudnych relacji między kobietami.

Akcja dzieje się w Ameryce lat `5 0-`60, w dzielnicy eleganckich posiadłości, w których to mężowie pracują, kobiety pięknie wyglądają, siedzą w domu i palą długie papierosy, a ich służące zajmują się wszystkimi pozostałymi obowiązkami, w tym wychowaniem ich własnych dzieci. Powyższy cytat jest znamienny - widz ma wrażenie, że to opiekunka kocha dziecko bardziej, niż jego własna matka.

Jak można się domyślić, pojawia się świeża krew i porywczy duch - postać grana przez Emmę Stone, która postanawia przełamać konwenanse i poznać bliżej świat służących. Dziennikarka spisuje ich wspomnienia w książce, która niekoniecznie przypadnie do gustu każdej z białych dam.

Podejrzewam, że większość z Was zna te pozycje, ale zawsze warto polecić coś naprawdę dobrego - a nuż ktoś jeszcze nie widział, nie czytał, a szuka czegoś ciekawego?

Pozdrawiam serdecznie i życzę udanej niedzieli!
Ps - super, że zmieniamy dziś czas - zamiast o 5 będę wstawać jutro o 6 :)))

Get ready with me - czyli o pielęgnacji mojej twarzy

Dzisiaj znowu post w klimacie kosmetycznym, a mianowicie:

Musicie przyznać, że moje zdolności hakerskie rozwijają się w zastraszającym tempie. Może za sto lat uda mi się nawet zmienić szablon bloga? ;)

Ale nie odbiegam od tematu, przedstawiam kosmetyki, których używam już od pewnego czasu. Zaczynamy!

Przed Wami  mój pielęgnacyjny arsenał w pełnym zakresie.
Z góry przepraszam za gorszą niż zwykle jakość niektórych zdjęć, znów posiłkowałam się świeczkami itp.

I Pielęgnacja rano:

* tonik L`Oreal/chusteczki do demakijażu - w zależności od tego z jaką twarzą się obudzę, przemywam ją którymś  z tych dwóch kosmetyków; jeśli twarz jest tlustawa - wybieram chusteczkę, suchawa - tonik
*krem do twarzy L`Oreal Triple Active Fresh Gel do twarzy suchej - krem mam już trochę, ale jakoś nie udało mi się pokazać go w żadnym poście zakupowym, dlatego wrzucam kilka zdjęć z dnia, kiedy go kupiłam:

 

Krem ma lekką formułę, ale jest naprawdę odżywczy i dobrze nawilża. Wystarczy odrobina, by pokryć twarz. Na razie nie mam zdania - nie jest zły, ale szału wielkiego nie zrobił póki co .

* krem do oczu Avon Solutions - lekki krem w żelowej formie, dobrze nawilża okolice oczu; mam go już jakiś czas, ale teraz staram się naprawdę  regularnie używać - za kilka miesięcy kończę 27 lat, to nie przelewki! :)

II Pielęgnacja na wieczór:

* Botanics Boots, płyn do demakijażu - jak wiecie, nowość, zmywam nim oczy a później....

*...resztę domywam żelem L`Oreal Skin Perfection - bardzo się polubiłam z tym żelikiem, dobrze oczyszcza skórę, jest wydajny, ma fajną, kremową konsystencję.

*krem do oczu - powtórka z rana

* olejek kokosowy z Superdrug - moje odkrycie! Bardzo fajnie natłuszcza cerę i jej nie zapycha, mam wrażenie, że wręcz koi. Pięknie pachnie i uratował mój nos, gdy smarkałam na prawo i lewo - regularne używanie sprawiło, że ranki szybko się zagoiły. Próbowałam stosować na włosy, ale oczywiście nawaliłam za dużo i nie mogłam domyć tłuszczu później....cała ja :) Aha - najważniejsze - czasem używam na noc zamiast kremu.

III Agenci do zadań specjalnych:

 

* maseczka Avon Clearskin z niewielką zawartością % jakiegoś kwasu - jest to maseczka z tej serii trądzikowej do intensywnego oczyszczania - ja mam dosyć suchą skórę i absolutnie nic złego się nie dzieje po użyciu tego kosmetyku, nie jest on zbyt mocny. Lubię efekt miłej, uspokojonej twarzy, jaki zostawia. Niestety, używam jej za rzadko (guupi, śmierdzący leń!), żeby stwierdzić, czy na dłuższą metę daje dobre rezultaty.
*szafirowy peeling przeciwzmarszczkowy Yoskine - staram się używać przynajmniej raz na tydzień, spisuje się świetnie i jest to mój numer jeden w temacie zdzieractwa. Bardzo małe drobinki, niby piasku, zatopione w miętowej barwie kremie potrafią nieźle wyszorować twarz.

* maseczki, plaster na wągry - jak widzicie, jestem leniem totalnym - ze wszystkich przywiezionych maseczek użyłam tylko jednej  różanej :( Postaram się nadrobić zaległości, a moja cera na pewno będzie mi wdzięczna. Plastry póki co okazały się drogim bublem.

Moja pielęgnacja nie jest jakoś super rozboudowana - wciąż szukam kosmetyków idealnych, w planach mam też kurację Acne-Dermem, jak tylko kupię jakiś dobry krem z wysokim filtrem. Wydaje mi się, że o ile w temacie oczyszczania stosunkowo łatwo jest znaleźć coś fajnego i niekoniecznie drogiego, o tyle dużo gorzej jest z kremem. Nie znalazłam jeszcze takiego, który nie miał żadnego "ale".

Co myślicie na temat mojego rytuału pielęgnacyjnego? Za dużo? Za mało? W końcu nie jestem już taka młoda, może czas na silniejszą artylerię? :)

Pozdrawiam!